Jessie Evans – Let Me On REMIX

SaÄŸolsun Jessie Evans ÅŸarkılarını blog’lara ücretsiz olarak dağıtıyor. Yeni bir remix’i daha paylaÅŸmış. Haydi buyrun bakalım…
Warpaint

Warpaint, müziÄŸindeki yumuÅŸak dalgalanmalar sayesinde gönlümü kazanan, arada bir hissettirdiÄŸi müzikal naiflikle de beni tam on ikiden vuran bir grup. Hüznü tatlı, huzuru derin…
Emily Kokal, Teresa Wayman ve Jennifer Lindberg oluÅŸan grubun ilk EP’si “Excuisite Corpse” nihayet bu senenin başında çıktı. Grubun davulcu koltuÄŸundaysa ÅŸu an itibariyle David Orlando’nun yerini Josh Klinghoffer almış durumda. Grubun orijinal davulcusu ise güzeller güzeli Shannyn Sossamon (artık grupta deÄŸil).
Theresa, 2005 sensinde Vincent Gallo’nun grubuyla Avrupa’yı turlamış. Beni cezbeden yanı davul, gitar ve Mellotron çalması. Jenny ise Brian Blade’in caz albümünde bas gitar çalmış.
Prodüktörlüğünü Jake Bercovici’nin yaptığı albümün miksleri John Frusciante ve Adam Samuels tarafından tamamlanmış. Emily Kokal, hayran kitlesini gün geçtikçe geniÅŸletiyor.
Monsters Exist

(Çoook sevdiÄŸim bir grup Proudpilot. Hazır albümün basın bülteni elime geçmiÅŸken buraya ekleyeyim dedim…)
�??Biri bas, di�?eri klavyede iki kız karde�? ve harika bir davulcu. �?arkı söyleyip, mırıldanıp çı�?lıklar atıyor, aletlerinden en ilkel sesleri çıkarmaktan çekinmiyorlar. Peyote�??deki performanslarıyla nam salan Pınar-Ekin �?zeltüzenci ve Kaan Akay, ba�?döndüren loop�??lar, sayıklamalar, haykırı�?lar ve paralize eden davul ataklarıyla olu�?turdukları bu �??elektronik ayin�??i �?imdi bir albüm haline getirdiler: Monsters Exist. Bu hipnotik 40 dakikayla tanı�?madan önce yanınıza erza�?ınızı alın, çantanızı eksiksiz yapın. Hiç beklemedi�?iniz yerlere gidebilirsiniz.�?� Mehmet Tez

Ekin �?zeltüzenci, Pınar �?zeltüzenci ve Kaan Akay tarafından 2000 yılında kurulan Proudpilot�??ın Monsters Exist albümünün kayıtları Deneyevi Stüdyolarında gerçekle�?tirildi. Mastering�??ini Burak Tamer�??in, kapak tasarımını Erden �?zer Yalçınkaya�??nın üstlendi�?i albüm Peyote – Thrill Jockey i�?birli�?i çerçevesinde ABD�??de satı�?a sunulacak. Vokal, klavye, bas gitar ve davulla olabildi�?ince içgüdüsel yollardan bir birlik kurarak olu�?turulan Proudpilot’ın müzi�?i, köksüzlü�?ü, agresif tema ve ritm döngüleri ile rock müzi�?in alt türlerine yakın duruyor.
Albümü aynı zamanda Peyote’den de edinebilirsiniz.
Mona Mur & En Esch

Kısa bir süre önce iki ünlü isim, Mona Mur ve En Esch, “120 Tage – The Fine Art of Beauty and Violence” isimli bir albüm yayımladılar. KMFDM ve Slick Idiot hayranları En Esch’in bu sefer ne yapacağını merak ederken, Mona Mur’un sadık hayranları da uzun süredir nefeslerini tutmuÅŸ bekliyorlardı.
İşin garip tarafı albümdeki parçalardan 7 tanesi Mona Mur’un 80′ler ve 90′larda ünlü olan parçalarının yeni versiyonları. Yani albümde sadece 4 adet yeni ÅŸarkı bulunuyor. Endüstriyel öğeler, dark-electro, kilise orgu ve goth tınıları zaten bekleniyordu; fakat albüm beklentilerimin çok üzerinde çıktı. Mona Mur gibi devlet gibi bir kadından yıllar sonra içi geçmiÅŸ vokaller ve yerlerde süründüren bir yavaÅŸlık beklediÄŸim için kendimden utandım.
Kısacası eski Alman punk, wave and endüstriyel camiasından iki başarılı müzisyenin buluşması. Köklerine sadık kalmışlar. Bu Alman ekolününün takipçilerine armağanım olsun:

Mona Mur & En Esch – 120 Tage: The Fine Art Of Beauty And Violence (2009)
LINK
01. Candy Cane
02. Die Ballade vom Ertrunkenen Madchen
03. 120 Tage
04. The Thin Red Line
05. Visions & Lies
06. Eintagsfliegen
07. Snake
08. Mon Amour
09. Surabaya Johnny
10. Der Song von Mandelay
11. The Wound
Eliza the Arrow – Veneration
Veneration from Elizabeth GRACE on Vimeo.
Beth Cameron, müzikal kimligini degistirip diger Forget Cassettes elemanı Doni Schroader’la birlikte “Elizabeth Grace”i hayata geçirdiginden beri (sonradan Eliza the Arrow oldu sanırım) Veneration’dan baska bir kıpırdanma gerçekleÅŸmedi. Bu klip, ÅŸarkının demo kaydı için yapılmış geçici bir klip. Forget Cassettes gibi deÄŸil… Beni sarsıp devirsin diye bekliyorum hep…
Grubun/projenin/oluÅŸumun ismi “Elizabeth Grace” mi yoksa “Eliza the Arrow” mu ya da baÅŸka bir ÅŸey mi ÅŸimdilik o da belli deÄŸil… Beth’in “Eliza the Arrow” profilinin altına düştüğü bir not var ki insanı pek düşündürüyor: “R.I.P rock dinosaur….long live quiet storm”!
Neredesin Beth?
Pink Luminous Invocation

Tür: “Pink noiserock/primitive improvisation using electric/acoustic instruments, voices and junk”
Grup üyeleri:
Magnus Majmon,
Marc Kellaway,
Marie A. Jensen,
Tanja Jessen.
Pink Luminous Invocation Sings The Blues (Not Not Fun, 2008)
LINK
Pink Luminous Invocation – Pink Fog (Not Not Fun, 2007)
LINK
(“Psychic smog. Memory-loss drugs. Tapestries of delay pedals. All great avenues to feeling fucked up and blissed/lost. Here’s another. Danish combo Pink Luminous Invocation serve up a half-hour bowl of sonic syrup, laced with wind chimes, methedrone, and déjà vu. Buried voices bleed like clouds, bouts of phasing stasis lapse into electric déjà vu. Like a more burned-out Pelt, or a sleeping Ghosting.”)
yani:
ver ÅŸarkıyı uzasın gitsin! Ya trans ya da sabır…
Müziği, huzursuzluğun dürttüğü huzurla dinlemeyi sevenlere!
Zola Jesus

Zola Jesus’ın bel kemiÄŸi Nika Danilova, 10 sene boyunca opera eÄŸitiminin de içinde bulunduÄŸu yoÄŸun müzik programına dahil olduktan sonra no-wave’den aldığı ilhamla yurt dışındaki tabiriyle “lo-fi bedroom psych wave heroine” haline gelmiÅŸ.
Kendisini albenili bir lo fi kraliçesine dönüştürmeyi baÅŸarmış modern bir kara büyücünün beyaz gürültü ve piyano loop’larıyla cazibeli hale getirilmiÅŸ, çiÄŸ ötesi ritim ve arıza stynthlerle kirletilmiÅŸ fütüristik ağıtları …
Abarttım!

Zola Jesus – Soeur Sewer 7”
LINK
1. Soeur Sewer
2. Odessa

Zola Jesus – Poor Sons 7”
LINK
1. Poor Sons
2. The Way
3. Dog
Kount Fistula

KOUNT FISTULA, goth’a göz kırpıp kaçan ilginç ve keyif verici bir dark punk grubu. Halbuki ÅŸu fotoÄŸrafa bakınca sanırsınız ki Kount Fistula 80′lerin başında Fransa’da kurulmuÅŸ bir coldwave grubu. Yani ben öyle derdim…
2005 senesinde Seattle’da Charlotte AuRevoir ve John Laux tarafından kurulan grup, kadroya Gerald Hansen ve Nicholas Martinez’in de katılmasıyla son halini almış.
Grup üyeleri:
Charlotte AuRevoir (Arachnid Arcade, Euphondisson, Zdefekt)
John Laux (Slicing Grandpa, Tractor Sex Fatality)
Gerald Hansen (Euphondisson and Zdefekt)
Nicholas Martinez (Euphondisson and Zdefekt)
KOUNT FISTULA, kendisini Scatological Liberation Front olarak adlandıran bir toplulu�?a, veya piyasa ismiyle plak �?irketine mensup. Fist Mist (2005), Dudeical Visions (2007), Songs From the Big Hair(2007) ve Magick Sex World (2008) isimli albümleri oldu�?u söyleniyor ama nerede bulunur bu albümler bilemiyorum.
Ortada albüm var mı yok mu anlayamadım. Sanki ÅŸaka yapıyorlar… Hatta bu yukarıdaki fotoÄŸraf da ÅŸaka olabilir. Aslını bilen, albümleri bulan varsa benimle paylaÅŸmasını rica ediyorum.
Yine de elimdeki bir adet 7 inçliği burada paylaşmak istedim.
Kount Fistula – Florence 7” [SLF, 2008]
LINK
1. Florence
2. Charles Swanson
3. Larouche Bag
4. Modern Mixdown
GLASS CANDY (LIVE) & MIKE SIMONETTI @ OTTO SANTRAL

4 Nisan 2009, Cumartesi gecesi Otto Santral, dinleyicilerine unutulmaz bir disco gecesi yaÅ?atmaya hazırlanıyor. İÅ?inin ehli New Jerseyâ??li DJ Mike Simonetti dinleyicileri geceye hazırlayacak. Elektronik dans müziÄ?inin, son yıllarda yeniden yükseliÅ?e geçen trendi olan discoâ??yu, Ida Noâ??nun karakteristik vokalleri ve Johnny Jewel analog vuruÅ?ları ile yeniden yorumlayan Glass Candy, çarpıcı sahne Å?ovu ile izleyenlerini daha önce yaÅ?amadıkları atmosferik bir deneyime sürükleyecek ve Horse Meat Discoâ??dan tanıdıÄ?ımız Filthy Luca DJ setiyle geceyi sonlandıracak.
Edit: “04 NİSAN 2009 Cumartesi günü OTTO SANTRAL’de gerçekleÅ?mesi gereken Glass Candy konseri etkinlik organizatörü tarafından İPTAL edilmiÅ?tir.”
“Orta Amerikaâ??nın taÅ?ra kültüründen çok uzakta, The Hudson Brothers, Modest Mouse ve The Dandy Warhols gibi ses getiren topluluklara evsahipliÄ?i yapan Portland eyaletinin Oregon Å?ehri, Å?imdilerde, kuruculuÄ?unu Ida No ve Chromaticsâ??den tanıdıÄ?ımız Johnny Jewelâ??ın üstlendiÄ?i Glass Candyâ??i konuÅ?uyor. Oregonâ??un sınır komÅ?usu olmasının yanısıra Kanadaâ??nın entelektüel birikiminin temsilci Å?ehri Vancouverâ??da yetiÅ?en Ida No, 1996 yılında glam, space age ve disco türevleri ile organik bir etkileÅ?im içerisine girerken, o sıralarda Texasâ??da kendi stüdyosunda Chromaticsâ??in altyapılarını hazırlayan Johnny Jewel ile temasa geçti.
Giorgio Moroder ve Jean-Marc Cerroneâ??un yolunda ilerleyen ikili, dijital prodüksiyon metodlarından olabildiÄ?ince uzakta, analog bir yaklaÅ?ım sergilerken, cosmic ve italo-discoâ??nun yakınlarında, new wave ile tümleÅ?ik, eÅ?siz bir tını ortaya koydu. 90â??lı yılların sonuna â??Brittle Womenâ?? ve â??Metal Godsâ?? ile giren Glass Candy, bir sene sonra çıkan, Trouble Man United etiketli ilk albümleri â??Love Love Loveâ?? ile sıkı bir çıkıÅ? yakalarken, Josie Cottonâ??ın ünlü parçası, “Johnny Are You Queer” için yaptıkları cover çalıÅ?masıyla Amerika radyolarını sarsarken, ilk canlı perfromanslarını sergilemeye baÅ?ladı. İlk Amerika turnesinden hemen sonra â??Tour CDâ?? albümü altında ilk canlı perfromans albümünü kaydeden Glass Candy, â??Bräckliga Kvinnorâ?? ve â??Life After Sundownâ?? EPâ??lerini yayınladı.
Ã?ok geçmeden Johnny Jewel ve Mike Simonetti ortaklıÄ?ında kurulan kendi plak Å?irketleri; â??Italians Do It Betterâ??, sıradaki stüdyo albümleri, â??Beat Boxâ?? için biçilmiÅ? kaftan olurken, Amerika BirleÅ?ik Devletleriâ??ni tam yedi kez turladı. Turneden hemen sonra basılmayan prodüksiyonlarının ve B-side parçalarının remix çalıÅ?malarını içeren â??Deep Gemsâ??i piyasaya sürerken Simian Mobile Disco tarafından derlenen, Mixmag dergisinin yılbaÅ?ı albümünde yer alan Glass Candy, yükseliÅ?ini sürdürmeye devam etti. Ã?nlü Fransız modaevi Chanelâ??in resmi defile müziklerini hazırlayan Glass Candy, 2007 yılında ilk unplugged konserini gerçekleÅ?tirdi.”

