Riot Grrrl'ün 'Kulak Ver' Geçmişi
Minimal elektronik ritmleri zifte, discoyu kapkaranlık bir ritüele bulayan müziklere gothic chillwave ya da darkwave etiketi yapıştıranlara selam olsun!
Kısa bir süre önce türeyen yeni bir janr, ▲ çılgınlığıyla dolu dizgin gidiyor. Bunun ismi Witch House!
Şimdilik başını Tri Angle ve Houston’dan Disaro gibi plak şirketleri çekiyor gibi görünse de geniş kitlelerce tanınması M.I.A.’nın bile Suicide’ı sample’ladığı bu devirde an meselesi.
Witch House’u görsel açıdan komik yapan şey grupların çoğunun genel olarak üçgenli, piramitli, kukuletalı, masonik ve gudik bir takım simgeleri kullanıyor olmaları. Occult bir durum mevcut yani. Aynı şeyi tekrar tekrar görünce insana bir süre sonra fenalık geliyor. Kimininse o kısımla bir işi yok; fakat yine de Witch House’dur benim özüm diyor. Uzaktan nasıl göründüklerine bakmayın; neo-paganlar, siz de havaya girmeyin. Aman ha, ayin müzikleri değil bunlar. Çiğ çiğ drum machine’e bulanmış chillwave/darkwave tüttüren muhteşem şeyler!
Aşağıdakiler dışında özellikle hangi gruplar kessssinlikle Witch House’dur diye soracak olursanız öyle kesin ve keskin bir çizgi var mı bilmiyorum. Mesela Zola Jesus’a Witch House derseniz, Babes in Toyland’e riot grrrl demiş durumuna düşersiniz. Hoş olmaz. Çünkü Zola bunun dışında kalıyor. Neden? Ben de soruyorum neden?
White Ring
Modern Witch (Disaro)
oOoOO
SALEM
Mater Suspiria Vision
Gr†LLGR†LL
▲
///▲▲▲\\\
TEARIST
Balam Acab
†‡†
Dandi Wind’in yarısı olarak tanıdığımız Dandilion, kurtlarla dans eden vahşi kız imajından sıyrılıp bambaşka biçimde beliriverdi. Dandilion, 1973′ün New York’unda yaşamayı istiyor; o yılların Times Meydanı’na, porno tiyatrolarına ve canlı seks şovlarına ilgi duyuyor. O zamanın müziğinden ve filmlerinden ilham alıyor. 15 yaşında Siouxsie Sioux’un röportajında denk geldiği Kate Bush’u merak ediyor ve Bush’un albümlerini dinlediği anda hayatı değişiyor.
Film, video, animasyon ve heykel gibi sanatın birçok dalında parmağı bulunan Dandi, ismini bir Güney Kore şehir efsanesinden alan Fan Death ile performansını ve müziğini bambaşka bir boyuta taşıdı. Sahnedeki o eski agresifliğinden kurtuldu.
Fan Death, Dandi Wind’e göre daha durgun, daha feminen ve daha zarif.
“Courtney Love hayatımı kurtardı” diyen Dandi’den duyduğumuz hikaye hiç de beklediğimiz gibi değil aslında:
“17 yaşındayken havaalanında Courtney Love’la tanıştım. Daha önce uçağa binmemiştim ve tek başıma Brezilya’ya gidiyordum. Resmen panik atak yaşadım; çünkü bir sürü kontrolden geçmem gerektiğini bilmiyordum. Titriyordum, ağlıyordum ve insanlara hangi kapıdan geçmem gerektiğini soruyordum. Bir köşeye sindim. O sırada Courtney Love beni gördü ve bana doğru geldi. Neyim olduğunu sordu. Ona uçağın giriş kapısını bulamadığımı söyledim. Bir anda “Birisi şu kıza yardım etsin. Bu kızın yardıma ihtiyacı var!” diye bağırdı. Kıyafeti çok çılgındı.” Hikaye tırt çıksa da anladık ki Courtney’de insanlık var. (Bu arada “Reunited”ın klibinde Courtney Love’ı Fan Death’in diğer yarısı Marta Jaciubek-McKeever canlandırıyor.)
Son bir senedir İngiltere, Meksika, Rusya ve Avrupa ülkelerinde sahneleri renklendiren Fan Death, şimdiye dek çekilen video kliplerle elektro-pop ve discoseverlerin ilgisini çekti. Erol Alkan dokunuşlu “Veronica’s Veil” remiksi birçok yerde patladı. Perez Hilton bile onları seviyor. Yani Fan Death aldı başını gidiyor…
Dandi Wind ve E.S.L. üyesi Marta Jaciubek-McKeever’den oluşan Fan Death, “A Coin for the Well” EP’sini birkaç ay önce yayımladı. EP’nin prodüktörlüğü Dandi Wind’in diğer yarısı Szam Findlay’e ait. 70 ve 80′lerin ucuz ritmleri ve synth melodileri, Dandi’nin durgun ve oturaklı vokalleri var bu albümde. Şarkıların hiçbirinde “Reunited”daki dark-disco/melankoli havası yok. Ben punk art ikilisi Dandi Wind’i her yönüyle daha çok seviyorum. Yine de Fan Death’e kayıtsız kalmak mümkün değil…
“There was blood on my garments that night and I liked it.
And I liked it.
You know I’d bleed for you anytime.”
Chicagolu Hell Beach‘in albümü bugün karşıma çıkan en güzel şey!
Hell Beach hakkında bildiklerim:
Susan: Vokal
Jolene: Davul
Brad: Gitar
“Welcome To Hell Beach” albümü www.hellbeach.com adresinden ücretsiz olarak indirilebilir.
Teenage Jesus and the Jerks & Thurston Moore
13 Haziran 2008 @ Knitting Factory
Ağlarım görürsünüz…
Part 1
Part 2
Part 3
İşte Kathleen Hanna’nın ikinci (yani Amy Carter’dan sonraki) grubu Viva Knieval’ın kaydettiği 4 parça. Kathleen’in Toby Vail’le tanışması, grupla birlikte Kuzey Amerika’yı turlamasından sonra gerçekleşiyor.
Viva Knieval 7″ single, Ultrasound Records, 1990
1. Dog
2. Kalvinator
3. Boy Poison
4. Die Vermin
Jessie Evans’ın bloglara çalışan plak şirketinden bir remix daha geldi. Buyrun bakalım:
Sağolsun Jessie Evans şarkılarını blog’lara ücretsiz olarak dağıtıyor. Yeni bir remix’i daha paylaşmış. Haydi buyrun bakalım…
Warpaint, müziğindeki yumuşak dalgalanmalar sayesinde gönlümü kazanan, arada bir hissettirdiği müzikal naiflikle de beni tam on ikiden vuran bir grup. Hüznü tatlı, huzuru derin…
Emily Kokal, Teresa Wayman ve Jennifer Lindberg oluşan grubun ilk EP’si “Excuisite Corpse” nihayet bu senenin başında çıktı. Grubun davulcu koltuğundaysa şu an itibariyle David Orlando’nun yerini Josh Klinghoffer almış durumda. Grubun orijinal davulcusu ise güzeller güzeli Shannyn Sossamon (artık grupta değil).
Theresa, 2005 sensinde Vincent Gallo’nun grubuyla Avrupa’yı turlamış. Beni cezbeden yanı davul, gitar ve Mellotron çalması. Jenny ise Brian Blade’in caz albümünde bas gitar çalmış.
Prodüktörlüğünü Jake Bercovici’nin yaptığı albümün miksleri John Frusciante ve Adam Samuels tarafından tamamlanmış. Emily Kokal, hayran kitlesini gün geçtikçe genişletiyor.
(Çoook sevdiğim bir grup Proudpilot. Hazır albümün basın bülteni elime geçmişken buraya ekleyeyim dedim…)
“Biri bas, diğeri klavyede iki kız kardeş ve harika bir davulcu. Şarkı söyleyip, mırıldanıp çığlıklar atıyor, aletlerinden en ilkel sesleri çıkarmaktan çekinmiyorlar. Peyote’deki performanslarıyla nam salan Pınar-Ekin Üzeltüzenci ve Kaan Akay, başdöndüren loop’lar, sayıklamalar, haykırışlar ve paralize eden davul ataklarıyla oluşturdukları bu ‘elektronik ayin’i şimdi bir albüm haline getirdiler: Monsters Exist. Bu hipnotik 40 dakikayla tanışmadan önce yanınıza erzağınızı alın, çantanızı eksiksiz yapın. Hiç beklemediğiniz yerlere gidebilirsiniz.” Mehmet Tez
Ekin Üzeltüzenci, Pınar Üzeltüzenci ve Kaan Akay tarafından 2000 yılında kurulan Proudpilot’ın Monsters Exist albümünün kayıtları Deneyevi Stüdyolarında gerçekleştirildi. Mastering’ini Burak Tamer’in, kapak tasarımını Erden Özer Yalçınkaya’nın üstlendiği albüm Peyote - Thrill Jockey işbirliği çerçevesinde ABD’de satışa sunulacak. Vokal, klavye, bas gitar ve davulla olabildiğince içgüdüsel yollardan bir birlik kurarak oluşturulan Proudpilot’ın müziği, köksüzlüğü, agresif tema ve ritm döngüleri ile rock müziğin alt türlerine yakın duruyor.
Albümü aynı zamanda Peyote’den de edinebilirsiniz.
Kısa bir süre önce iki ünlü isim, Mona Mur ve En Esch, “120 Tage - The Fine Art of Beauty and Violence” isimli bir albüm yayımladılar. KMFDM ve Slick Idiot hayranları En Esch’in bu sefer ne yapacağını merak ederken, Mona Mur’un sadık hayranları da uzun süredir nefeslerini tutmuş bekliyorlardı.
İşin garip kısmı albümdeki parçalardan 7 tanesi Mona Mur’un 80′ler ve 90′larda ünlü olan parçalarının yeni versiyonları. Yani albümde sadece 4 adet yeni şarkı bulunuyor. Endüstriyel öğeler, dark-electro, kilise orgu ve goth tınıları zaten bekleniyordu; fakat albüm beklentilerimin çok üzerinde çıktı. Mona Mur gibi devlet gibi bir kadından yıllar sonra içi geçmiş vokaller ve yerlerde süründüren bir yavaşlık beklediğim için kendimden utandım.
Kısacası eski Alman punk, wave and endüstriyel camiasından iki başarılı müzisyenin buluşması. Köklerine sadık kalmışlar. Bu Alman ekolününün takipçilerine armağanım olsun:
Mona Mur & En Esch - 120 Tage: The Fine Art Of Beauty And Violence (2009)
LINK
01. Candy Cane
02. Die Ballade vom Ertrunkenen Madchen
03. 120 Tage
04. The Thin Red Line
05. Visions & Lies
06. Eintagsfliegen
07. Snake
08. Mon Amour
09. Surabaya Johnny
10. Der Song von Mandelay
11. The Wound
