Şimdilerde ünü her yere yayılmış, fazlasıyla şişirilmiş genç ve karanlık bir şantözün ta kendisi o. Karanlığı daha çok hafif karartıdan ibaret, sahnesi çömez-pop kıvamında. Onu sahnede tek başına kakafoniyle didinirken, şarkılarını her notayı dibe batıra batıra söylerken daha çok severdik diyenler var…

Çömezlik yıllarındaki tutuk performansı, alışması zor ama zamanla bağımlılık yaratan şarkılar mı….Yoksa sarı saçları ve mat taytıyla monitörlerin üzerinde seken yarı-enerjik kız imajı ve ilk dinleyişte tutulduğum Vessel mı…Hangisini seçmeli bilemiyorum.

Bundan birkaç sene önce yine burada fazlasıyla iddialı cümleler kullanmıştım Zola Jesus için. Bugünkü Zola, o Zola değil… İyi ya da kötü, onun birkaç yüz adım ötesine doğru yol aldığı kesin. Ne güzel şarkı bu Vessel…