Delia Derbyshire – Sculptress of Sound documentary
The broadcaster and Doctor Who fan Matthew Sweet travels to The University of Manchester – home of Delia Derbyshire’s private collection of audio recordings – to learn more about the wider career and working methods of the woman who realised Ron Grainer’s original theme to Doctor Who.
Hanin Elias – “Get It Back”
Hanin Elias’ın yeni albümü “Get It Back”den “Axis Shifting”.
Albüm 20 Mayıs’ta çıkıyor.
Bu da ilk video:
veee nostalji:
Dance at the Mouth of the Apocalypse!
Ne no-wave, ne Jazz-noir, ne de spoken word. Bu defa kulaklarımız cayirdayacak…ve deÄ?iÅ?tiremeyeceÄ?imiz (ya da öyle sandıÄ?ımız) ne varsa, onlar için içip dans edeceÄ?iz…
“I can’t scream into the void anymore. So, I have to to dance at the mouth of the apocalypse… So, let’s rock!” (Lydia Lunch)
Lightning is My Girl
Konser öncesinde gençliÄ?in en güzel yıllarını Hole ile demlendiren birkaç arkadaÅ?la buluÅ?tuÄ?umda ne yazık ki hiçbirimiz heyecan ve sabırsızlıktan inler halde deÄ?ildik. Yıllardır “I Need I Want I Will”i sahnede bangır bangır dinleyip damarlarımı titretme hayaliyle yaÅ?adıysam da Melissa’nın YouTube’daki canlı performans videoları beni tedirgin etmekten öte korkutuyordu…
Melissa’nın kan, damar, ateÅ?, su, hava, toprakla karıÅ?ık arabest ruhlu vasat Å?arkı sözlerinin uçuÅ?tuÄ?u havayı, pek de içten görünmeyen seksi wiccan rüzgarını nasıl soluyacaktık bilmiyordum. Konser baÅ?ladıktan sonra kulaÄ?ımı tırmalayan ve konserin sonlarına kadar kesilmeyen rahatsızlıÄ?ın nedeni sadece müziÄ?in ara sıra kaosa dönüÅ?mesi deÄ?il, Babylon kıvamındaki muhabbet düÅ?künü izleyiciydi. Bir Ä°ksv saloncuk, içi dolu bokçuk diye düÅ?ünmeden edemedim. Göze çarpan bir diÄ?er Å?eyse seyircinin pek de Melissa meraklısı olmadıÄ?ıydı. Seyircideki esas hareketlenme her zamanki gibi sahnedeki müzisyenin kendi Å?arkılarında deÄ?il, konserin sonunda çalınan “cover” Å?arkı sırasında gerçekleÅ?ti. MüziÄ?e deÄ?er veren kiÅ?i azlıÄ?ı nedeniyle artık her konser ayrı bir üzüntü kaynaÄ?ı…
Melissa eski konser kayıtlarında çuvalladıÄ?ı birçok bölümü bol echo ve delay yardımıyla atlatmayı baÅ?ardı. Grubun müziÄ?i mekanda uçtu kaçtı resmen. Melissa’nın vokali uÄ?uldayan ve bangırdayan müziÄ?in altından kalkamadı. “Oh my love, oh my love, I can’t hear you my love”ı birlikte söyledik bu yüzden.
“Let the music bring us together, oh”, “okiiyanuuss ahÅ?Å?kiii”, “ancient magic” odaklı cümlelere kulaklarımızı tıkamayı tercih ettik, zira hiçbiri içten gibi deÄ?ildi. Neyseki ki karÅ?ımızdaki Melissa’nın ta kendisi…BaÅ?ka hiçbir Å?eyin önemi yok…
Her Å?eyi bırakıp yukarıdaki kadının güzelliÄ?ine ve sahnedeki duruÅ?una bakın. Konserin ardından neredeyse bir saatini yanımızda geçirmesi, kızıl saçının telini alıp saklayan çılgın hayranların karÅ?ısında bozuntuya vermemesi, Erinç’in çoktan tükenen limited-edition plaklarından birine sahip olduÄ?unu görünce onu hediyeye boÄ?mak istemesi ve çok daha fazlası onu baÄ?rımıza basmaya yetti. Bir de fazla güzeldi sanki, mest oluverdik…
Yine de Hole’u özlemeden edemedik…
Poly Styrene is back!
“Some people think little girls should be seen and not heard – well I think, oh bondage, up yours!”
DiÅ? tellerini göstere göstere söylediÄ?i Å?arkılarla 70′lerin punk rock yıldızı imajını yerle bir  etmiÅ?ti Poly Strene. Kıvırcık saçları ve tüketim toplumu/kapitalizm karÅ?ıtı çıÄ?lıklarıyla 90′lardan günümüze dek uzanan çoÄ?u grup için sadece bir ilham perisi deÄ?il, çok daha fazlası… Grubu X-Ray Spex, punk’a saksafonu soktu, ilk imzayı atan Virgin tarafından yasaklandı, EMI ile piyasaya daldı. Top of the Pops’ın en önemli performanslarından birine imza attı. John Lydon bu yarı Somalili kızdan hep övgüyle bahsetti. X-Ray Spex olmasa Sleater-Kinney bile bambaÅ?ka olurdu. O dönem Amerika’da pek tanınmasa da Ä°ngiliz punk camiası onu baÄ?rına bastı. Sonra Hare Krishna sevdasıyla ortadan kayboluverdi Poly Styrene… Solo Å?arkıları  ya da grubun yıllar sonra kısa süreliÄ?ine de bir araya gelmesi ses getirmedi. Yine de günümüzde “godmother of punk” diyorlar ona.
Bu aralar her yeni çıkan albümün ömrü  benim için bile birkaç haftalıkken,  X-Ray Spex plaklarım bunca yıldır hiç ilgisiz kalmadı. Cırtlak sesli bu kız nedense kulaklarımı hiç tırmalamadı. Geçen ay Twitter’da “Poly Styrene is following you” mesajıyla karÅ?ılaÅ?tım. Hayırdır diyerek Google’da bir arama yaptım ve Poly Styrene’in bir anti-christmas Å?arkısıyla geri döndüÄ?ünü gördüm.
Videoda Poly Styrene’in kızı Celeste de yer alıyor.
Edit: Poly Styrene, 25 Nisan 2011′de bir süredir savaÅ?tıÄ?ı kansere teslim oldu. RIP.
1000 Years
Sevgili Corin, yeni grubu The Corin Tucker Band ile yaptıÄ?ı Å?arkıların daha çok orta yaÅ?lı anne modunda olduÄ?unu söylediÄ?inde soÄ?ukkanlılıÄ?ını koruyarak dehÅ?ete kapılmamayı baÅ?aranları tebrik ediyorum. Ä°nternete daÄ?ıtılan ilk Å?arkıdan (Doubt) çok Å?ey anlayanları da…Evet, ben de Å?arkıyı her gün arka arkaya 10′larca kez dinledim, ama müptelası olduÄ?umdan deÄ?il, çoÄ?unlukla Å?arkıdan bir Å?ey anlamadıÄ?ımdan…
S-K’sizliÄ?in hüznü insanın gözlerini kör ettiÄ?inde, karÅ?ıdaki su altında Å?arkı söyleyebilse veya gitarı amuda kalkarak çalsa bile bir Å?ey ifade etmez, rezil olduÄ?uyla kalır… Hele ki benim inadımı hiç kıramaz. Corin Tucker, belki de bu yüzden ilk amuda kalkıÅ?ında bahsettiÄ?im aÄ?a takıldı. BoÅ? boÅ? baktım ona, sonra döndüm arkamı yürüdüm. Belki de o ilk gün yanlıÅ? bir moduma rastlayıverdi, ertesi gün olsaydı belki de pamuk pamuk bakardım ona. Neyse ki birkaç gün önce kendimi yumuÅ?ayıvermiÅ? buldum… Hazır albüm yeni çıkmıÅ?ken göz atmadan olmaz dedim.
Bugün kulaklarımı açıp gözlerimi yumarak Kill Rock Stars etiketli “1,000 Years” albümünün tamamını elden geçiriverdim. Son olarak diyeceÄ?im Å?u ki, bu albüm yeni favori albümüm olmaktan uzak olsa da, Corin’in bahsettiÄ?i orta yaÅ?lı anne modu buysa, yaklaÅ?an 30′lu yaÅ?larıma ve ardından Å?ıp diye gelecek 40′lara gururla ve sevinçle gülümseyerek girerim ben…
Bir süre onunla uyanıp, kahvaltımı onunla hazırlamak istiyorum…
