“Noh Mercy” at Mabuhay Gardens 1979 photo Steve Harlow

Günümüzde “post” ve “avangard” etiketleriyle önümüze düşenlerin çoğunun zaten en az 30 sene önceki bol wave’li dönemde yapılmış olduğunu şimdi bir kez daha görelim. En azından köklerinin oraya kadar uzayıp uzamadığına kafa yorsak da olur.

Ay hakkaten olsa n’olur, olmasa n’olur…

Önce bi eve gidip uyumam lazım. Sonra devam…

Pink Section

Mr. Todd - Guitar, Bass, Vocals;
Judy (Gittisohn) - Vocals, Synthesizer, Keyboards;
Stephen Wymore - Bass, Guitar, Synthesizer, Vocals;
Carol Detweiler - Drums, Vocals.

Bangırdayan baslar, çiğ bir drive ve şimdilerde birçok kadın vokalistin taklit ettiği halis muhlis *wave* vokalleri. Çoğunlukla dinginlikle delirme arasında, çocuk gibi bağırmasını seven; ama her halükarda cool takılmasını bilen, arada delirip “meee”lemekten çekinmeyen…

1979-80 arasında yaşayan San Franciscolu art punk grubu Pink Section hakkında ortalıkta dolaşan çok fazla şey yok. Judy ve Carol’ın sahnedeki duruşu sayesinde izleyenlerin aklında kalan konserlere imza atmışlar.

Tuxedomoon’la birlikte çalışan Tommy Tadlock’ın prodüktörlüğünde kaydedilen ve 1978′de yayımlanan bir 45′lik, ardından da bir adet 12″ çıkarmışlar. Bir tane de toplama albümde yer alıyorlar (”Can You Hear Me? Live at the Deaf Club”). En ünlü şarkıları “Flat Dog”.

İnternetten okuduklarım kadarıyla, o dönemi yaşayıp da bu grubu sahnede canlı izleyenlerin aklında kalan şey Judy’ye nasıl da aşık oldukları. Özellikle de bu grup dağıldıktan sonraki, yani “Inflatable Boy Clams” zamanlarından bahsediyorum.

Pink Section (1980 - Modern Records)
*Dinle*

Wine World
Midsummer New York
Flat Dog
Part Time
Francine’s List

————————————————————————————————–

Inflatable Boy Clams

Şimdi gelelim sonrasına…Pink Section dağıldıktan sonra Judy & Carol, “Inflatable Boy Clams” isimli bir grup kuruyorlar. San Fransiscolu “Inflatable Boy Clams”, 1981′de Subterranean etiketiyle 5 şarkılık bir mini albüm yayımlıyor. Prodüktörlüğünü Voice Farm’dan Myke Reilly’nin üstlendiği albüm, bir dönem - “Skeletons” yüzünden olsa gerek-  özellikle Cadılar Bayramı gelip çattığında radyolarda boy gösterirmiş.

Inflatable Boy Clams:

Carol Detweiler - bass, drums, organ, vocals
JoJo Planteen - bass, vocals
Judy Gittelsohn - organ, slide guitar, bass, vocals
Genvieve Boutet de Monvel - sax

Inflatable Boy Clams
*Dinle*

SKELETONS
SNOTELEKS
MARIN
I’M SORRY
BOYSTOWN

70′lerin sonunda New York’un no-wave camiasından çıkan bir başka grup da Model Citizens. No wave/art rock çeşnili eğlenceli bir müzik, John Cale prodüktörlüğünde kaydedilen bir adet EP. Biraz enerjik, azıcık spastikimsi.

1979 tarihli ‘Shift The Blame’, John Cale’in kısa süreli “Spy Records”ından çıkmış. Zappa’yı kendine hayran bırakmış.

Aynı isimli gruplarla karıştırmayınız.

MODEL CITIZENS - Shift The Blame (1979)
“Dinle”
1. Shift The Blame
2. Animal Instincts
3. I Am Honest
4. You Are What You Wear

Model Citizens dağıldıktan sonra Gloria Richards “2Yous” diye bir grup kurmuş. Yayınlanmamış birçok kayıt ve videoya imza atmışlar.

Bound & Gagged, 1978′de Boston’daki punk camiasından türemiş ve o zamanlarda New York’ta birçok konser vermiş. Sound olarak kendilerini 8-Eyed Spy, Bush Tetras, Pylon, The Raincoats ve The Slits’e daha yakın görüyorlar. Bu nedenle onlara “all girl no-wave band” etiketini yapıştırmak çok da zor değil.

Bir adet Ep’leri bulunuyor. Bunun yanında Beelzebub Youth’la paylaştıkları “Music from Hell” split’inde yer almışlar.

The Girls’den Robin Amos, albümün prodüktörlüğünü üstlenmiş.

Bound & Gagged:
Britt Britto: vocals;
Trude Koby: bass, sax, trombone, vocals;
Deni Ozan: drums;
Marcia Maglione: percussion, farfisa organ, vocals;
Wendy Stone: guitar, bass;
Martha Swetzoff: guitar, bass, vocals.

Bound & Gagged 12” EP
“Dinle”

1. Clutter
2. Chains and Polymers
3. Attack
4. Roach Motel

Teenage Jesus and the Jerks & Thurston Moore
13 Haziran 2008 @ Knitting Factory

Ağlarım görürsünüz…

Part 1

Part 2

Part 3