Warpaint, müziğindeki yumuşak dalgalanmalar sayesinde gönlümü kazanan, arada bir hissettirdiği müzikal naiflikle de beni tam on ikiden vuran bir grup. Hüznü tatlı, huzuru derin…

Emily Kokal, Teresa Wayman ve Jennifer Lindberg oluşan grubun ilk EP’si “Excuisite Corpse” nihayet bu senenin başında çıktı. Grubun davulcu koltuğundaysa şu an itibariyle David Orlando’nun yerini Josh Klinghoffer almış durumda. Grubun orijinal davulcusu ise güzeller güzeli Shannyn Sossamon (artık grupta değil).

Theresa, 2005 sensinde Vincent Gallo’nun grubuyla Avrupa’yı turlamış. Beni cezbeden yanı davul, gitar ve Mellotron çalması. Jenny ise Brian Blade’in caz albümünde bas gitar çalmış.

Prodüktörlüğünü Jake Bercovici’nin yaptığı albümün miksleri John Frusciante ve Adam Samuels tarafından tamamlanmış. Emily Kokal, hayran kitlesini gün geçtikçe genişletiyor.

01. Warpaint - Stars.mp3

Buralarda bu işler olmuyor, olamıyor… Babylon izleyicisi susmak nedir bilmiyor… Her mekan her tür müziğe uymuyor. Bazı tonmaisterler uyuyor… İzleyenler, müzisyene yüksekten bakıyorlar, eleştirecek yer arıyorlar… Eğlenen, anında o müzikten zevk alan insan sayısı resmen 3′ü geçmiyor.

Ey ahali! Madem öyle, ne diye o mekana gelirsin! Sen konsere niçin gidersin? Sosyal olacağım diye benim gecelerimi niçin mahvedersin?

İşin en kötü tarafı, sinirlenmeye katlanabilirim; fakat bir taraftan da kalbimi kırıyor böyle şeyler. O zaman içime oturup kalıyor işte…

Marnie Stern live on Radio K from Radio K on Vimeo.

Hazır önceki yazıda 14′lük Dyan Diamond’dan bahsetmişken, aynı dönemin genç isimlerinden Honey Bane’den de kısaca bahsedelim.

Honey Bane, 1978′de yani 14 yaşındayken Fatal Microbes’u kurdu. Bu arada Fatal Microbes ve Rubella Ballet’nin elemanlarından Pete Fender ve Gem Stone, ünlü İngiliz anarko-punk grubu Poison Girls’ün big maması Vi Subversa’nın çocukları. Bu yüzden de bu iki grubun aynı split’e dahil olması kaçınılmazdı diyebiliriz (bakınız: Closed Shop/Piano Lessons (X-N-Trix Records / Small Wonder, 1979, split 12″ single w/ Fatal Microbes).

Honey, grubun 1979′da dağılmasıyla birlikte Essexli anarko-punk grubu Crass’le takılmaya başladı. “Donna and the Kebabs”ın Donna’sı oluverdi. O arada Killing Joke’un “What’s the Matter” şarkısında vokal yaptı. 80′lerin başında solo çalışmalara başladı. 1981′de piyasaya sürülen “Turn Me On Turn Me Off” ile çiğ punk rock kılıfını fırlatıp new wave kulvarına doğru artistik bir dalış yaptı. Sonrasında modelliğe ve film oyunculuğuna da el attı.

“You Can Be You”, sanırım Honey Bane’in ilk solo single’ı. Cayır cayır gitarlar, teneke gibi davullar ve şarkıları arada punkvari kılan vokallerle  hâlâ punk rock’a selam ediyor sevgili Honey. Geçiş single’ı diyebiliriz buna.

Hone Bane - “You Can Be You”
LINK
Year: 1980
Şarkılar:
1. Girl on the Run
2. Porno Grows
3. Boring Conversation

“Guilty”, Honey Bane’in ikinci solo single’ı. Cilalanmış gitar riffleri ve Honey’nin punk rock yıllarına göre resmen ışıldayan new wave vokalleri gayet o dönemin Top of the Pops’una göre.

Hone Bane - “Guilty”
LINK
Year: 1980
Şarkılar:
1. Guilty
2. Guilty Dub

“Venus and The Razorblades”, The Runaways’in yaratıcısı ve menajeri Kim Fowley’nin Los Angeles punklarından kurduğu bir grup. The Runaways üyelerini bir araya getirdikten sonra aynı doğrultuda bir grup daha topluyor. Grupta öne çıkan 14 yaşındaki wunderkind Dyan Diamond’ın yanı sıra kayıtlarda Roxy Music’in basçısı Sal Maida var. Dyan Diamond’ın yerini daha sonra Ronnie Lee alıyor.

Müziklerin çoğunu Steven T. ve Fowley birlikte yapıyorlar. 1977′de 3 single bir de albüm çıkarıp, 1978′de dağılıp gidiyorlar. Steven T.’nin rentboy olduğu yolundaki söylentiler ne derece doğru bilmiyorum.

“I want To be where The Boys Are” parçasını The Runaways için yazmışlar. Hatta bunu dağıldıktan sonra yapmışlar. Bunun hikayesini Punk-A-Rama single’ının b yüzündeki Press Conference’da dinleyebilirsiniz. O dönemde çıkardıkları bir adet albümleri bulunuyor: “Songs From The Sunshine Jungle”.

Kimler geldi, kimler geçti:
Kim Fowley - Her Bir Şey
Steven T. - gitar & vokal
Dyan Diamond - gitar & vokal
Danielle Faye - bas gitar & vokal
Vicki Razorblade - vokal
Nicky Beat - davul (ex-Germs, Mau-Maus, Cramps)
Roni Lee - gitar & vokal
Kyle Raven - davul (ex-Droogs)
Sal Maida - bas gitar (ex-Roxy Music, Sparks)
Rene Bernard - davul (ex-The Swarm)

İşte 45′liklerden iki tanesi (bunların dışında bir tane daha var):

İlk single: “Punk-A-Rama”
LINK
Label: Bomp
Year: 1977
Tracks:
1. Punk-A-Rama
2. Press Conference

İkinci single: “I want to Be Where the Boys Are”
LINK
Label: Spark
Year: 1977
Tracks:
1. I Want To Be Where The Boys Are
2. Dog Food

“Songs From The Sunshine Jungle” - 1978
LINK

Finer Things In Life
Big City
All Right you Guys
Midnight
Punk-A-Rama
Workin’ Girl
I Wanna Be
Dog Food
Wrong Kinf of Guy
Victim Of…
I’m Brutal

Grup, yirmi küsür sene sonra yeniden bir araya geldi ve 2004′te “More Songs From The Sunshine Jungle”ı piyasaya sürdü. Bu albüme sahip olanlar benimle paylaşabilirlerse çok sevinirim.

“Venus and The Razorblades”in son kadrosundaki isimler:
Venus (Steven T. - Gitar, Vokal)
Nikki Razorblade (Vokal)
Bonnie Lee (Gitar, Vokal)
Michelle Day (Bas gitar)
Brutal Boy (Davul)

Dyan Diamond, 1978′de yine Kim Fowley’nin yardımlarıyla bir albüm çıkardı. Venus and The Razorblades’e girdiğinde 14 yaşında olan Dyan, bu albümü 16 yaşındayken kaydetti. Ne yazık ki 70′lerde teenage vokalistlerden çok azı aradan sıyrılmayı başarabildi. Bu yüzden Dyan’ın albümü aşırı dandik olmamasına rağmen silinip gitti.

Dyan Diamond - In the Dark, 1978
LINK

Side 1:
Baby, What You Want Me to Do (written by Jerry Reed)
Western Ave. (Dyan Diamond, Kim Fowley)
Hot (D.D)
Teenage Radio Stars (D.D.)
Someone like Me (D.D.)
Back on the Strip (D.D.)

Side 2:
Mystery Dance (Elvis Costello)
Animal Girl (D.D. , Kim Fowley
Nervous (Chris [Ace] Spedding)
Your Neighborhood (D.D. , K.F.)
In the Dark (D.D.)
Gonna Rock Ourselves to Death (D.D. , K.F.)

Venus and The Razorblades’in orijinal kadrosundaki Steven T. ve Danielle Faye de çeşitli projelere dahil oldular.

(Çoook sevdiğim bir grup Proudpilot. Hazır albümün basın bülteni elime geçmişken buraya ekleyeyim dedim…)

“Biri bas, diğeri klavyede iki kız kardeş ve harika bir davulcu. Şarkı söyleyip, mırıldanıp çığlıklar atıyor, aletlerinden en ilkel sesleri çıkarmaktan çekinmiyorlar. Peyote’deki performanslarıyla nam salan Pınar-Ekin Üzeltüzenci ve Kaan Akay, başdöndüren loop’lar, sayıklamalar, haykırışlar ve paralize eden davul ataklarıyla oluşturdukları bu ‘elektronik ayin’i şimdi bir albüm haline getirdiler: Monsters Exist. Bu hipnotik 40 dakikayla tanışmadan önce yanınıza erzağınızı alın, çantanızı eksiksiz yapın. Hiç beklemediğiniz yerlere gidebilirsiniz.” Mehmet Tez

Ekin Üzeltüzenci, Pınar Üzeltüzenci ve Kaan Akay tarafından 2000 yılında kurulan Proudpilot’ın Monsters Exist albümünün kayıtları Deneyevi Stüdyolarında gerçekleştirildi. Mastering’ini Burak Tamer’in, kapak tasarımını Erden Özer Yalçınkaya’nın üstlendiği albüm Peyote - Thrill Jockey işbirliği çerçevesinde ABD’de satışa sunulacak. Vokal, klavye, bas gitar ve davulla olabildiğince içgüdüsel yollardan bir birlik kurarak oluşturulan Proudpilot’ın müziği, köksüzlüğü, agresif tema ve ritm döngüleri ile rock müziğin alt türlerine yakın duruyor.

Albümü aynı zamanda Peyote’den de edinebilirsiniz.

Kısa bir süre önce iki ünlü isim, Mona Mur ve En Esch, “120 Tage - The Fine Art of Beauty and Violence” isimli bir albüm yayımladılar. KMFDM ve Slick Idiot hayranları En Esch’in bu sefer ne yapacağını merak ederken, Mona Mur’un sadık hayranları da uzun süredir nefeslerini tutmuş bekliyorlardı.

İşin garip kısmı albümdeki parçalardan 7 tanesi Mona Mur’un 80′ler ve 90′larda ünlü olan parçalarının yeni versiyonları. Yani albümde sadece 4 adet yeni şarkı bulunuyor. Endüstriyel öğeler, dark-electro, kilise orgu ve goth tınıları zaten bekleniyordu; fakat albüm beklentilerimin çok üzerinde çıktı. Mona Mur gibi devlet gibi bir kadından yıllar sonra içi geçmiş vokaller ve yerlerde süründüren bir yavaşlık beklediğim için kendimden utandım.

Kısacası eski Alman punk, wave and endüstriyel camiasından iki başarılı müzisyenin buluşması. Köklerine sadık kalmışlar. Bu Alman ekolününün takipçilerine armağanım olsun:

Mona Mur & En Esch - 120 Tage: The Fine Art Of Beauty And Violence (2009)
LINK

01. Candy Cane
02. Die Ballade vom Ertrunkenen Madchen
03. 120 Tage
04. The Thin Red Line
05. Visions & Lies
06. Eintagsfliegen
07. Snake
08. Mon Amour
09. Surabaya Johnny
10. Der Song von Mandelay
11. The Wound