(Fotodakiler: Chrissie Hynde, Pauline Black,
Deborah Harry, Poly Styrene, Viv Albertine & Siouxsie)

Rock tarihinde gözümüze ilişebilmiş kadınların çoğunun karşımızda olmalarının nedeni olan post-punk/new wave/no wave grupları her daim masa altına itilmiştir. Halbuki onlar The Breeders, Bikini Kill, Bratmobile, Hole, Elastica, Garbage, Sleater-Kinney, Ladytron, Chicks On Speed, Lesbians On Ecstasy, Erase Errata, Boyskout, Peaches, Electrocute, Yeah Yeah Yeahs ve Metric gibi grupların ilham kaynağı olmaktan öte, onların müziğe başlatan itici güç oldular.

X-Ray Spex, Essential Logic, Delta 5, LiliPUT/Kleenex, The Raincoats, The Runaways…ve diğerleri. Daha önceki hiçbir akımda “kadın müzisyenler” bu kadar ön planda olmamıştı. “Eski sound’ları yeniden dürtüp günün modası haline getirme” olgusu etrafında tüketim uğruna çatır çatır harcanan müzik tarihinde izleri hala belirgin olan post-punk’ın günümüzde izini gösteremediği bir durum var. Bu kadınlar neden ve nasıl unutuldu? Unutulmalarına kim izin verdi? Onlarla aynı sahneyi paylaşan ve onlardan bir adım geride olan erkek gruplar hâlâ yüceltilirken, onlar nasıl oldu da bu kadar flulaşabildiler?

Hâlâ “müzik dünyasında kadın olmak nasıl bir his” sorusunun yöneltiği bir toplumda yaşıyoruz. Halbuki, 1990’larda Kat Bjelland bu tarz sorulardan birine “90’larda yaşıyoruz, bu konuda artık insanların daha bir aklı selim tavır takınmaları ve bu tarz soruların eskidiğini anlamaları lazım. Kızlar bunu çok uzun zamandır yapıyor” tadında ‘artık evrimleşsek canım’ tarzında bir cevap vermişti. Riot Grrrl’ler sahnede olma hakkını –tekrar- elde edebilmek için uğraşıp didindiler. 30 sene geçti ve durum hala böyle. Yanlış olan ne? Elbette bunun cevabı sosyo-kültürel yapıyal birlikte diğer birçok faktörün incelendiği çoklu düzlemde aranabilir. Muhtemelen bu süreçte karşılaşılacak bulgular mide bulandırıcı olacaktır. Öte yandan tek cümleyle kestirip atmak isteyenlerin başına Robots in Disguise hanımkızlarımızdan Dee Plume’nin sözleri bir tuğla gibi düşebilir: “Rock ‘n’ Roll is about male sexuality. That is how it started. It is kind of hard to make that about women.”

İşte post-punk dendiğinde akla gelen kadın müzisyenler/gruplar ve onlara ilham veren zat-ı muhteremler:

THE BLOODS  (1980-1982)
Funk n roll deyince akla gelen gruplardan The Bloods, Riot Grrrl & Queercore oluşumundan yıllar önce “OUT” şekilde müzik yapmaktaydılar. Hatta Annie Toone’un “Drag King” olayına öncülük ettiği söyleniyor. Bu arada grubun vokalisti Adele Bertei de tıpkı Pat Place gibi the Contortions’da pişmişti. Onlar da The Clash’le aynı sahneyi paylaştılar. 1981’de ilk kez düzenlenen Uluslararası Women In Rock festivalinde çaldılar. Button-Up single’ları 2003’teki New York Noise toplamasında yer aldı. 26 sene sonra hala “yeni” olabiliyorlar.
Adele Bertei çok yaşa!
Kadro:
Adele Bertei (vokal)
Annie Toone (keyboard)
Kathy Rey (gitar)
Brenda Alderman (bas gitar)
Kathleen Campbell (davul)
Ann Phelan – bass (ilk basçıları)

STINKY TOYS (Paris)
İlk Fransız new wave gruplarından. 1976’da kurulan bu Stinky Toys, Malcolm McLaren gibi daha birçoklarını çok etkilemişti. Sex Pistols, The Clash, The Damned ve Buzzcocks’la birlikte sahne aldılar. “İlk punk şöleni” olarak adlandırılan Londra Punk Festivali’nde onlar da vardı. 2 albüm çıkardıktan sonra 1979’da dağıldılar.
Kadro:
Elli Medeiros
Denis Quilliard, alias Jacno
Hervé Zénouda
Bruno Carone

LIZZY MERCIER DESCLOUX (Fransa/NY)
70′lerin sonunda gitarda D.J. Barnes’la birlikte yürüttüğü No-Wave projesi Rosa Yemen ile akıllara kazındı. Partneri Michel Esteban’la birlikte Fransa ve New York’un post-punk ortamını renklendirdi. 6 albüm çıkarttı. 2003’te kanser teşhisi konuldu ve aynı sene hayatını kaybetti.

THE MO-DETTES (NY)
Rough Trade’in kucakladığı kız punk gruplarından. 1979’da The Slits’in orijinal üyesi Kate Korris tarafından kuruldu. “The Story So Far” isimli bir albümleri var. 1982’de dağıldılar. En ünlü şarkıları: “White Mice”
Kadro:
Kate Korris (Korus) (gitar)
Jane Crockford (bas gitar)
Ramona Carlier (vokal)
June Miles-Kingston (davul)

BUSH TETRAS (NY)
Dans ritimleri, Pat Place’in (ki kendisi no-wave’in muhteşem [James Chance and] the Contortions grubunun eski gitaristi) disonant gitar riffleri ve Cynthia Sley’in muazzam vokalleri… Bu funky punk grubu Romeo Void’dan Kim Gordon’a kadar birçok ismi etkiledi. 1995 ve 2006’da tekrar bir araya geldiler. Kadro hiçbir zaman sabit kalmadı. Yine de The Bush Tetras’ın hala aktif olması sevindirici.

Kadro:
Cynthia Sley (vokal)
Pat Place (gitar)
Laura Kennedy (bas gitar)
Dee Pop (davul)
Bob Albertson (bas gitar- 1983)
Don Christenson (davul - 1983)
Julia Murphy (bas gitar - 2005-2008)
Jimmy Joe Uliana (? 1979)
Adele Bertei (?1979)

LENE LOVICH (US/UK)
1978’de çıkardığı “Lucky Number” single’ı ve ardından gelen “Stateles” albümü ile female punk rock olayına damgasını vurdu. Nina Hagen’la birlikte şarkı kaydetti. Son albümünü 2005’te çıkardı.

NINA HAGEN (Berlin)
1978’deki Nina Hagen Band ile zemini hazırladı. 1982’deki “Nunsexmonkrock” ile kült isimlerden biri oldu.

FATAL MICROBES (UK)
1979’da çıkardıkları “Violence Grows” EP’si sayesinde popüler oldular. Toplamda 3 şarkı çıkardılar. Genç Honey Bane o zamanlar tam bir punk çocuğuydu. Kendisi hâlâ müzik yapıyor.
Kadro:
Fatal Microbes (1978)
Honey Bane (vokal)
Pete Fender (gitar)
Scotty Boy Barker (bas gitar)
Gem Stone – drums
Danny Trickett (lead gitar) (1979-81)
Dave Maltbey (ritim gitar) (1979-81)
Keith Hudson (bas gitar) (1979-81)
Derek Hadley (davul) (1979-81)

PATTI PALLADIN & (SNATCH &The FLYING LIZARDS)  (NY/UK)
Patti Palladin ve Judy Nylon 1974’te İngiltere’ye demir attılar. 76’da Patti’nin evinde demo kaydetmeye başladılar ve ard arda single’lar piyasaya sürdüler. Patti birçok grupla ortak çalışmalar yaptı. 1980’lerde Batcave’in gotik chanteuse’lerinden biriydi. Hala müzik yapıyor.

JUDY NYLON (SNATCH) (NY/UK)
1970’lerin başında Londra’ya taşındı ve Patti Palladin’le birlikte Snatch’i kurdu. Öyle ki, onun punk camiasındaki önemini ancak o dönemde Londra ve New York’ta yaşayanların anlatabilecekleri söyleniyor; çünkü o eski dönemlere ait yayımlanmış pek fazla eseri ya da ortaya çıkmış performans görüntüleri yok. Siouxsie, Lydia Lunch, The Slits ve The Raincoats gibi devlerle aynı kulvarda kabul ediliyor. 60 yaşında ve sapasağlam.

TINA WEYMOUTH (Talking Head) (NY)
Talking Heads’in basçısı olan bu bayan funky rifflerle grubun kendi imzasını oluşturmasına yardımcı oldu. Tom Tom Club’ı da unutmamak lazım.

PULSALLAMA (NY) (1981-1982)
1981-82 arasında Manhattan’ın gece hayatını sallayan Pulsallama 13 bayan müzisyenden oluşan bir perküsyon grubu. The Clash’in alt grubu olarak sahne alıp yuhalanmış olsalar da “The Devil Lives in My Husband’s Body” ile kült bir hite imza attıkları yadsınamaz.
Kadrosu: Jean Caffeine, Kimberly “Princess” Davis, Stace “Timbalina” Elkin, Dany Johnson, Diana Lillig, Ann Eleanor Magnuson, Lori “Bubbles” Montana, Miss April Palmieri, Charlotte Slivka, Min (Bonefinder) Thometz, Ande Whyland and Wendy Wild

E.S.G. (1978-2007)
Scroggins kardeşlerin funky pop ritimleri birçok hip hop sanatçısına sample kaynağı oldu.
Kadro:
Marie Scroggins
Renee Scroggins
Valerie Scroggins
Chistelle Scroggins
Nicole Scroggins
Deborah Scroggins
Leroy Glover
Tito Libran
David Miles

SIOUXSIE SIOUX (SIOUXSIE & THE BANSHEES, THE CREATURES) (UK)
İngiltere’nin punk rock, post-punk, new wave, goth kraliçesi. PJ Harvey’den Garbage’a kadar kimlere kimlere ilham kaynağı oldu. Bugün Siouxsie & the Banshees’in etkisi her yerde görülebiliyor.

ALISON STATTON (YOUNG MARBLE GIANTS) (Wales)
1978-80 arası yaşamış olan Young Marble Giants’ın vokalisti. Rough Trade yavrularından.

“Young Marble Giants’ın 1980 tarihinde yayınladığı ‘Colossal Youth’ gitar, bas, klavye, drum machine ve vokalden oluşan son derece minimal düzenlemelere sahip, dönem içinde ele alırsak oldukça kendine has sayılan bir albüm olarak seneleri devirdi. Şu anda “kült” olarak adlandırılan albüm, günümüz popüler gruplarınca da hep saygıyla anıldı (bkz: Stereolab, Broadcast, Nirvana…), birçok grup tarafından yeniden yorumlanan şarkılara imza attı (Belle & Sebastian, Galaxie 500, Hole, Lush, The Magnetic Fields…), müzik yapmak isteyen çoğu isme ve gruba örnek oldu. Alison Statton, Stuart Moxham ve Philip Moxham’dan oluşan YMG’ın aktif olarak müzik yaptığı zamanlarda piyasaya sürdüğü tek albüm olma özelliğini taşıyıp arşivci müzikseverler için ayrı bir önem taşıyan ‘Colossal Youth’ müzik tarihinde post-punk diye tabir edilen tarzın da kilometre taşı olarak adledildi. Grup ise beklenenin aksine uzun süre boyunca hiç biraraya gelmedi, herkes kendi yolunda ilerledi. Gel zaman git zaman ‘Colossal Youth’ Domino Records tarafından bu kez yeniden master edilmiş 15 şarkılık orijinal albüme ek olarak, 1979’da yayınlanmış ‘Testcard EP’ , ‘Final Day’ single’ı, ‘the Salad Days’ ve 1980 yılında John Peel için yaptıkları kayıtlar gibi Young Marble Giants tarihinde ne varsa 3 CD’den oluşan arşivlik toplamayı ünlü müzik yazarı Simon Reynolds’un kaleminden 30 sayfa bir booklet ilavesiyle ‘Colossal Youth and Collected Works’ adıyla piyasaya sürdü. 1978 yılında biraraya gelen 2 erkek kardeş Stuart ve Philip Moxham ve o dönemde kardeşlerden birinin sevgilisi Alison Statton’ın çok da uzun olmayan Young Marble Giants yolculuğu müzikal olarak sadece basit ve sade olması itibariyle bile ayrı bir yere sahip! Bunun dışında şarkıları oluşturan sözlerdeki ironik, kimi zaman saldırgan, entellektüel ve bir o kadar da şairene söylem grubun yerini sağlamlaştıran bir diğer özellik. 1980 ve etrafındaki yıllar içerisinde kaydettikleri şarkılar ise asla eskimeyen bir tatta, henüz ergenlik yaşayan gençlerden tutun her dönemden müzik takipçisine hitap edebilecek kadar da çağdaş. Derlenmiş toplanmış, canlı canlı müzik dersi fırsatını yeni nesillere Domino Records verdi, allah da onlara versin! “(basatap)

Y PANTS (NY)
New York’un the Raincoats’a cevabı. `Glenn Branca`, `Bush Tetras`, `ESG`, `Vivien Goldman` ve `Liquid Liquid` gibi isimlerin evi olan 99 Records’un evlatlarindan olan bir `DIY` `No Wave` ürünü. 1980 tarihli 7”leri, 1982′de çıkan “Beat It Down” isimli bir albümleri ve 1998′de piyasaya sürülen bir toplamaları var. Ancak oyuncakçıda denk gelebileceğimiz toy piano, çocuklar için hazırlanan teneke sesli davul setleri ve dandik ukulelerle müzik yapmalarına rağmen ne döneme damgasını vurmuş isimler arasında ne de NY new wave toplamalarında yer alabildiler. az lafla çok şey söylediler. 82′de ilk ve son albümlerini çıkarıp dağıldılar.
Kadro:
Barbara Ess (bas gitar)
Virginia Piersol (davul)
Gail Vachon (toy piano)

UT (NY)
Tribal ritimler, fuzzy gitarlar ve alien synth’ler. 1978’de kurulan grup rock, serbest caz ve avangard’ı karıştırarak kısa sürede New York yer altı müzik piyasasının değerlerinden biri haline geldi. 1990’da dağıldılar.
Kadro:
Nina Canal,
Jacqui Ham
Sally Young

KIM GORDON & SONIC YOUTH (US)
55 yaşına geldiğinde Kim Gordon gibi hâlâ cool olmayı kim istemez? İşte onun kendi sözlerinin başarısız bir çevirisi:

“Elime bası almadan önce fantezileri olan herhangi bir kızdım. Yoksa enerjinin tavana vurduğu bir zamanda gitarlarını kutsallaştırmış, ağrılar, aşk ve erkek bağı içinde yanan iki adamın yanında olmak nasıl bir şey olurdu? Ne kadar da hasta aslında, ama hangi arzu bundan daha sıradan olabilir ki? Kim bilir kaç ninecik yüzlerini Elvis’in pantolon ağına sürtmek istemiş ve kim bilir kaç çocuk Steve Albini’nin gitarıyla kamçılanmak istemiştir?

Sonic Youth’un basçısı olarak durduğum sahnenin ortasında müzik her yandan geliyor bana. Kadın olmanın en üst konumu seni izleyen insanları izliyor olman. Performansın büyüsünü bozmadan o sahneyi manipule etmek-Madonna gibi birini de daha parlak yapan şey bu aslında. basit pop kalıpları hem gerçek kişiliğinin muammada kalmasına izin veriyor hem de o dıştaki imajını ayakta tutuyor- gerçekten de o kadar seksi mi? Gürültülü disonans ve bulanık melodiler de kendi karmaşıklığını yaratıyor—biz gerçekten de o kadar sert ya da şiddetli miyiz? Bu işte benim anonim kalmama izin veren bir bağlam. gitar çalan erkeklere düşkün, olabildiği kadar sıradan ve kadın bir basçı olmak bir çok açıdan ideal bir şey, çünkü Sonic Youth’un müziğinin içindeki girdap bana bir kadın olduğumu unutturuyor. Zayıf bir pozisyonda olup bunu güçlü kılmayı seviyorum…”

SARA LEE  (GANG OF FOUR) (UK/US)
80’lerin başında Gang of Four’dan Dave Allen’ın yerini aldı.  Yakın geçmişte Indigo Girls, Fiona Apple ve Ani DiFranco’ya turnelerinde eşlik etti.

VANESSA BRISCOE HAY (PYLON) (Georgia)
Pylon’la birlikte Gang of Four’un açılış grubu oldular. Punk-rock etkileşimi dans müziğini yarattılar. Rolling Stone dergisi R.E.M.’in “Amerika’nın En İyi Grubu” olduğunu yazdığında R.E.M.’in davulcusu Bill Berry dedi ki: “We’re not the best rock ‘n’ roll band in America. Pylon is.”

COSEY FANNI TUTTI (CHRIS & COSEY, THROBBING GRISTLE)(UK)
1969’da COUM Transmissions’a girdi ve performansların seyrini değiştirdi. 1976’da Throbbing Gristle’ı kurdu. Sanat alanındaki çalışmalarında cinsellik, güzellik ve fahişelik kavramları üzerinde yoğunlaştı. Bu kısmın ayrıca incelenmesi lazım.

PAULINE BLACK (The SELECTER)  (UK)
2-Tone’dan çıkan ve İngiliz ska camiasını şekillendiren The Selecter’ın efsanevi vokalisti. 80’lerdeki müzik çalışmalarının ardından Billie Holiday’in hayatının konu alındığı “All or Nothing At All”da Holiday’i canlandırdı ve En İyi Oyuncu ödülünü aldı.

MYLENE KHASKI (EDITH NYLON) (Fransa)
1970’lerin sonundan 80’lerin başına kadar aktif olan Edith Nylon, Fransız new wave’inin öncülerinden. (İzleyebilirsiniz: www.dailymotion.com/video/x2vvr9_edith-nylon-le-punk-francais-1977_politics)

ALICE ARMENDARIZ (aka ALICE BAG) (the Bags) (L.A.)
Los Angeleslı punk gruplarının ilk örneklerinden the Bags’in kurucu üyesi. Grubun bir diğer kadın müzisyeni ise Patricia Morrison’dı.

SU TISSUE (SUBURBAN LAWNS) (L.A.)
Amerikalı new wave grubu Suburban Lawns’un cevheri Su Tissue, Berklee’de piyano eğitimi aldı. 1982’de solo albümü Salon de Musique’i çıkarttı.

DEBORA IYALL (ROMEO VOID) (San Fran)
1979’da San Fransisco Sanat Enstitüsü’ndeki arkadaşlarıyla birlikte new wave grubu Romeo Void’i kurdu. 1986’da “Strange Language” adını taşıyan bir solo albüm yayımladı.

LORNA DOOM (The GERMS) (LA)
Punk rock’ın en etkili isimlerinden The Germs 1977’de Los Angeles’ta kuruldu. Kadrosunda Pat Smear (Nirvana, Foo Fighters), Darby Crash, Shane West, Don Bolles gibi isimler vardı. Hatta bir ara Belinda Carlisle (Belinda Kurczeski) grubun davulcusu bile olmuştu. Belinda’nın yakın arkadaşı Lorna Doom ise grupta bas gitar görevini üstlendi. Lorna Doom Whisky, Roxy, Rainbow ve Licorice Pizza’nın yakınlarında, punk rock’ın göbeğinde yaşadı.

LAURIE ANDERSON (NY)
Müzisyen ve performans sanatçısı olan Laurie Anderson, 70 ve 80’lerde sergilediği performanslarla döneminin 20 sene ilerisinde olduğunu gösterdi. Kayıtlarda ve sahnede kullanmak üzere kendi müzik aletlerini yarattı. Lou Reed ile evli.

ARI UP ve THE SLITS (UK)
Ari Up, 1976’da Palmolive ile birlikte The Slits’i kurduğunda sadece 14 yaşındaydı. Raggae çeşnili dub punk desem ayıp olur mu? “1979 – Cut”-> İşte İngiliz müzik tarihinin en büyük albümlerinden. O zaman için çığır açıcı bu albümden günümüze gelen tek şey “1979’da The Slits ve memeleri albümün kapağını süsüyordu” olmamalı. Bu çok daha fazlası. Bir de not düşelim: Ari Up’ın annesi Nora Forster, Sex Pistols’ın vokalisti John Lydon ile evli. İşte post-punk diye buna denir!

LiLiPUT/Kleenex (İsviçre) (1978-1983)
İsviçre’nin gururu, thrashy post-punk’ın ve Rough Trade ailesinin nuru LiliPUT gürültülü ve enerjikten, komplike ve derine doğru evrildiği 5 sene içerisinde ismini tüm Avrupa’da duyurdu. İsviçre deyince eskilerin aklına ilk onlar geliyor.
Kadro:
Regula Sing (vokal)
Marlene Marder (gitar)
Klaudia Schiff (bas gitar)
Lislot Ha (davul)

POLY STYRENE & the X-RAY SPEX
1976’da kurulan X-Ray Spex’in “Germ Free Adolescents”, tüm zamanların en önemli albümlerinden biri olarak kabul ediliyor. “Oh Bondage, Up Yours!” ise tam bir punk rock klasiği. Tüketim toplumuna yöneltilen bu anti-kapitalist parça, doğası itibariyle feminizmi direkt işaret etmese de 15 sene sonra gelişen riot grrrl hareketine ilham kaynağı oldu. Kalın diş tellerine ve garip bir kaska sahip bonus saçlı kadının teki çıkıp ergenlikten değil de tüketim toplumundan bahsediyordu. 1980’lerde Hare Krishna’ya katıldı.

LARA LOGIC - Susan Whitby & Essential Logic
Küçük saksafoncu kız Lora Logic, 1978’de X-Ray Spex’ten ayrılıp Essential Logic’e katıldığında sadece 16 yaşındaydı. Rough Trade çatısı altında müzik yaptılar. Lora, The Raincoats’un kayıtlarında da çaldı. Solo albüm çıkarttı. Sonrasında da eski grup arkadaşı Poly Styrene’nin yaptığı gibi Hare Krishna Hare Krishna Ha re Ha reee…

The RUNAWAYS (1975-1979) (US)
Müzik tarihinde tamamı kızlardan oluşan ve müthiş hit olan ilk punk/hard-rock grubu olarak geçiyorlar. Sahara Hotnights, Bikini Kill, L7 ve Courtney Love’a ilham verdiler. Joan Jett ve Lita Ford başlı başına birer ikon.
Kadro:
Cherie Currie (vokal, keyboard)
Joan Jett (ritim gitar, vokal)
Lita Ford (lead gitar)
Jackie Fox (bas gitar, vokal)
Sandy West (davul, vokal)

DELTA 5 (UK) (1979-1981)
Rough Trade altında yeşerdiler. Feminist ve ırkçılık karşıtı söylemi funk punk şeklinde sundular. Leeds’in post-punk camiasının önemli isimlerinden biri oldular. Gang of Four’la neredeyse kafa kafaya gittiler. “Mind Your Own Business” Chicks on Speed, Le Shok ve Pigface tarafından yeniden yorumlandı.
Julz Sale (vokal/gitar)
Ros Allen (bas gitar)
Bethan Peters (bas gitar)
Kelvin Knight (davul)
Alan Riggs (gitar)

THE RAINCOATS (UK) (1977-1984, 93- )
Rough Trade gruplarından The Raincoats, 1977’de kuruldu. The Slits’den Palmolive’in katılımıyla tamamı kızlardan oluşan bir post-punk grubu haline geldi. LiliPUT’a İngiltere turnelerinde eşlik ettiler. Post-punk’ı yeşerttiler. Kurt Cobain onlara hayrandı.
Kadro:
Ana da Silva (vokal, gitar)
Gina Birch (vokal, bas gitar)
Palmolive (davul)
Vicky Aspinall (keman)

JENNIFER MIRO (The NUNS) (US)
1975’te San Fransisco’da The Nuns, Kaliforniya’nın ilk punk gruplarından biri olarak kabul ediliyor. Sex Pistols ve the Ramones’un ön grubu olarak sahne alan grup, zamanla punk rock’tan koparak goth’a yöneldi.

LESLEY WOODS (AU PAIRS) (UK) (1979-1983)
Riot Grrrl gruplarının ilham kaynağı olarak saydığı bir isim de Au Pairs. Bunun nedenleri arasında şüphesiz Lesley Woods’un feminist söylemi ve “OUT” olması olmalı. “Playing with a Different Sex”, post-punk’ın klasiklerinden biri olarak kabul ediliyor.

MALARIA!
80′lerin ünlü NDW topluluğu Malaria!, Bettina Köster ve Gudrun Gut tarafından 1981’de kuruldu. Mania D.’nin küllerinden doğan Malaria! Funk, caz ve kakafoniye kattığı punk ruhuyla kült dediğimiz bir grup oldu.
Kadro:
Gudrun Gut
Bettina Koster
Susanne Kuhnke
Christine Han
Manon Duursma

…devamı geliyor.

Kill Rock Stars’ın bombalarından Marnie Stern önce gazetecilik okuyup, 22 yaşına geldiğinde “hiçbir işte iyi değilim” bunalımına girip kendini gitar çalmaya veren finger-tapping çeşnili bir indie kraliçesi. Hem 100 saat boyunca gitar çalıp şarkı yazabilecek kadar sabırlı hem de efekt pedalıyla oynamak için eğilip 5 saniyeliğine ara vermeye üşenecek kadar sabırsız…O yüzden sahnede ona bir gitar bir de GT2 yetiyor.

The New York Times’ın “Yılın en heyecan verici rock ‘n’ roll albümü” dediği “In Advance of the Broken Arm”dan sonra çıkan ikinci solo albümünün ismi “This Is It and I Am It and You Are It and So Is That and He Is It and She Is It and It Is It and That Is That”. Whhaatt??? Tüm suç Alan Watts’ınmış meğerse…

Noisy, virtuosic rock demişler…Kaotik olduğu kadar kusursuzca planlanmış gitar riffleri, komik şarkı sözleri ve tekdüzeliğin yanından bile geçmeyen katman katman bir müzik.

Marnie Stern - This Is It and I Am It and You Are It and So Is That and He Is It and She Is It and It Is It and That Is That

1. Prime
2. Transformer
3. Shea Stadium
4. Ruler
5. The Crippled Jazzer
6. Steely
7. The Package Is Wrapped
8. Simon Says
9. Vault
10. Clone Cycle
11. Roads? Where We’re Going We Don’t Need Roads
12. The Devil is in the Details

2007′de Londra’da kurulan Ipso Facto’nun albümü henüz piyasaya çıkmadı. 3 adet single’ları var: Balderdash/ Harmonise, Ears & Eyes ve  Six and Three Quarters/Circle of Fifths. lastfm bir güzellik yapıp grubun canlı performans kayıtlarını hem audio hem de video olarak dinleyicilere sunmuş.

Grup, Rosalie Cunningham(vokal ve gitar), Cherish Kaya (keman, org, geri vokal ve diğer), Victoria Smith (davul, perküsyonda) ve grubun basçısı Samantha Valentine’dan oluşuyor. Samantha aynı zamanda The Animals’dan Hilton Valentine’ın kızı. Grup The Klaxons, Siouxsie Sioux, The Charlatans ve The Last Shadow Puppets ile aynı sahneyi paylaştı ve şimdiden Reading and Leeds gibi büyük festivallerde sahne aldı.

Birkaç ay öncesine kadar bu grup hakkında iki üç satırlık birkaç şey dışında hiçbir şey bilmiyordum. Ipso Facto’nun gözümde ebediyen “Siouxsie Sioux’un konserinde ön grup olarak çıkacakken lastik patlaması sonucu konseri kaçıran grup” olarak kalmasından korkuyordum. Neyse ki “Introduction” beni kendime getirdi ve bağlı oldukları plak şirketi sayesinde bir seneye kalmaz herkesin bildiği bir grup olacaklarını bir kez daha hatırladım.

Bu gruptaki herkes çoğunlukla 60’ların modasına uygun siyah-beyaz kıyafetler giyiyor. Nedir bu retro modası? Olsun, yakışmış. Rosalie’nin siyah ruju olsam mesela! (bkz: Ipso Facto - Reading and Leeds performansı)

İşte size grubun ilk single’ı: Harmonise (Balderdash de yanında bonus olsun): Ipso Facto - Harmonise

The Casual Dots (2002 - 2004?)

Autoclave, Slant 6, Quix*o*tic, Bikini Kill, Frumpies ve Deep Lust hayranlarını toplamış gibi görünen The Casual Dots’un şu an itibariyle Lastfm’de 4017 dinleyicisi var. İnternette şöyle bir dolaşınca Christina Billotte’un vokaline hayran olanların hiç de az olmadığı anlaşılıyor.

Christina Billotte (Slant 6, Quix*o*tic, Autoclave) - gitar, vokal
Kathi Wilcox (Bikini Kill, Frumpies) - gitar
Steve Dore (Deep Lust) - davul

Albüm:
2004 - The Casual Dots

Christina’nın diğer gruplarını hatırlamak gerekirse:

Quix*O*Tic (1997 - 2002)

Minimalde tutulmuş albüm prodüksiyonu ve Billotte kardeşler’in vokal uyumuyla Quix*O*Tic, kulağa modern tınlayan eski şarkıları sunuyormuş gibi… İkinci albümleri Mortal Mirror’la dinleyici kitlelerini genişletseler de kısa ömürleri nedeniyle bundan istifade edemediler.

Christina Billotte (gitar, vokal, davul)
Mira Billotte (davul, vokal, gitar)
Mick Barr - Bas gitar (bas gitar, vokal, davul)
Brendan Majewski - (bas gitar, vokal & davul) (1998-2001)

Albümler:
2000 - Night For Day (Ixor Stix)
2002 - Mortal Mirror (Kill Rock Stars)

Slant 6 (1992 - 1995)

Slant 6, ilk konserini 1992′de verdi. Inner Ear stüdyolarında Don Zientara ve Ian MacKaye’nin yardımlarıyla 3 şarkı kaydettikten sonra 1993′teki sonra 1993′teki What Kind of Monster Are You EP’sini çıkarttı. Washington’dan başlayıp Amerika’nın diğer bölgelerine uzanan küçük turneler gerçekleştirdi.

Slant 6, 1995′te “Inzombia’yı piyasaya sürdü. Ardından da Make-Up’la bir split’te yer alıp İngiltere’yi turladı. 1995′te dağıldı.

Christina Billotte (gitar, vokal),
Myra Power (bas gitar, vokal),
Marge Marshall (davul)

Albümler:
1993 - What Kind of Monster Are You EP (Dischord Records)
1994 - Soda Pop-Rip Off (Dischord)
1995 - Inzombia (Dischord)

Autoclave (1990-1991)

Autoclave’in hikayesi de BURADA.

Mary Timony (Gitar / vokal)
Christina Billotte (Bas gitar / vokal)
Nikki Chapman (Gitar / vokal)
Melissa Berkoff (Davul)

Albüm:
Autoclave (1991)

Lung Leg, 1994 senesinde Glasgow’da kuruldu. Orijinal kadrosunda Jane McKeown (“Jane Egypt”), “Annie Spandex”, “Jade Green” ve Maureen Quinn’i (“Mo Mo“) ağırlayan Lung Leg, 1994 ve 1995′te iki EP kaydetti. Grup, ilk kaybını 1996′da Jade’in ayrılmasıyla verdi. Daha sonra Todd kadroya dahil oldu. Ardından, Jane ve Maureen’in yazdığı şarkılardan oluşan “Maid To Minx” albümü kaydedildi. Grup, Maureen’in ayrılmasıyla ikinci kez yara aldı. Yerine geçen Phillipa gruba Amerika turnesinde eşlik etti.

1998′de ilk albümdeki şarkıları tekrar kaydeden Lung Leg, Mayıs 1999′da verdiği konserin ardından dağıldı.

Lung Leg - Maid To Minx

1. Previous Condition
2. Theme Park
3. Disco Biscuit
4. Shaver, The
5. Maid to Minx
6. Right Now Baby
7. Viva by Spectacula
8. Lonely Man
9. F.S.R.
10. Kung Fu on the Internet
11. Lust For Leg
12. (Untitled) - (hidden track)
13. (Untitled) - (hidden track)

Türkiye’nin ilk Tepkisel Sanatlar E-Dergisi şeklinde lanse edilen Abrasion Magazine’in temeli 2005′te atılmış. Aylar önce ilk sayısını bizlerle paylaşan e-derginin içeriği gayet ilgi çekici.

Abrasion Magazine
Sayı #1
Oyuncak Bebek “DOLL”

Melissa Szeto Hernández, Alice Bramucci, Niall Ward, Denise Scicluna, Elena Semenkova, Jennifer Ries, Max Sauco, Valentina Oddo, Wade Lowe, Kristin Fialko, Antonio Joao, Mia Mäkilä, Semra Uygun, Saddo Oprea, Gizem Vural, Gladys Baccalà, Hakan Baycılı, Lënw Quentin, Kahraman Kılıç, Kira Bucca, Miss Mosh, Andriy Dykun- N’Rey, İpek Kurşuncu- BedtimeMilk, Fatih Moray, - Raquel Van Der Zee Melorah Viollet, Michael Oswald, Plastik Şehir – Gamze Özer, Baysan Yüksel, Tunç Dindaş - Turbo, Elmadruel - Vassoga, Dave Whitlam…

10 Özel Röportaj, 7 Mini Röportaj, 35 Sanatçı, 160 çalışma, 270 sayfa içerik…

http://www.abrasionmagazine.com/ adresinden
veya
BURADAN! indirebilirsiniz.

İskandinav esintili pamuksu shoegaze ezgilerini ne kadar sevdiğimden bahsetmiş miydim? Öncesinde Under Byen’e takmışken, bayram sonrası nezleye tutulup kafa dinlemek için Audrey’nin “The Fierce and the Longing” albümüyle keyfin fevkinde gezmeye başladığımda bunu bir kez daha anladım.

Dört bayan müzisyen tarafından 2002’de kurulan Audrey için Annie Hardy ve Cat Power arası bir kulvarda diyebiliriz. Değiş tokuş edilen vokallerin, çello/piyanoya eşlik eden melodik ve twangyleşme çabasındaki gitarın bildiklerimizden çok farklı olmaması albümün loop’a girip beyinde uzun süre yankılanmasına engel olmuyor.

Tam bir “al kır kalbimi, gitmeden tamir edersin” albümü.

Audrey:

Rebecka Kristiansson (bas gitar, vokal)
Emelie Molin (çello, piyano, vokal)
Anna Tomlin (davul, perküsyon, vokal)
Victoria Skoglund (gitar, piyano, vokal)

Audrey — The Fierce And The Longing (2008)

01. Big Ships
02. Carving And Searching
03. Horses Are Honest
04. The Sliver
05. Bleak
06. Rats
07. Black Hearts
08. Next Left
09. Northern Lights
10. Dalälven
11. Pocket Arms