Lightning is My Girl

Konser öncesinde gençliÄŸin en güzel yıllarını Hole ile demlendiren birkaç arkadaÅŸla buluÅŸtuÄŸumda ne yazık ki hiçbirimiz heyecan ve sabırsızlıktan inler halde deÄŸildik. Yıllardır “I Need I Want I Will”i sahnede bangır bangır dinleyip damarlarımı titretme hayaliyle yaÅŸadıysam da Melissa’nın YouTube’daki canlı performans videoları beni tedirgin etmekten öte korkutuyordu…

Melissa’nın kan, damar, ateÅŸ, su, hava, toprakla karışık arabest ruhlu vasat ÅŸarkı sözlerinin uçuÅŸtuÄŸu havayı, pek de içten görünmeyen seksi wiccan rüzgarını nasıl soluyacaktık bilmiyordum. Konser baÅŸladıktan sonra kulağımı tırmalayan ve konserin sonlarına kadar kesilmeyen rahatsızlığın nedeni sadece müziÄŸin ara sıra kaosa dönüşmesi deÄŸil, Babylon kıvamındaki muhabbet düşkünü izleyiciydi. Bir Ä°ksv saloncuk, içi dolu bokçuk diye düşünmeden edemedim. Göze çarpan bir diÄŸer ÅŸeyse seyircinin pek de Melissa meraklısı olmadığıydı. Seyircideki esas hareketlenme her zamanki gibi sahnedeki müzisyenin kendi ÅŸarkılarında deÄŸil, konserin sonunda çalınan “cover” ÅŸarkı sırasında gerçekleÅŸti. MüziÄŸe deÄŸer veren kiÅŸi azlığı nedeniyle artık her konser ayrı bir üzüntü kaynağı…

Melissa, eski konser kayıtlarında çuvalladığı birçok bölümü bol echo ve delay yardımıyla atlatmayı baÅŸardı. Grubun müziÄŸi mekanda uçtu kaçtı resmen. Melissa’nın vokali uÄŸuldayan ve bangırdayan müziÄŸin altından kalkamadı. “Oh my love, oh my love, I can’t hear you my love”ı birlikte söyledik bu yüzden.

“Let the music bring us together, oh”, “okiiyanuuss ahÅŸÅŸkiii”, “ancient magic” odaklı cümlelere kulaklarımızı tıkamayı tercih ettik, zira hiçbiri içten gibi deÄŸildi. Neyseki ki karşımızdaki Melissa’nın ta kendisi…BaÅŸka hiçbir ÅŸeyin önemi yok…

Her ÅŸeyi bırakıp yukarıdaki kadının güzelliÄŸine ve sahnedeki duruÅŸuna bakın. Konserin ardından neredeyse bir saatini yanımızda geçirmesi, kızıl saçının telini alıp saklayan çılgın hayranların karşısında bozuntuya vermemesi, Erinç’in çoktan tükenen limited-edition plaklarından birine sahip olduÄŸunu görünce onu hediyeye boÄŸmak istemesi ve çok daha fazlası onu baÄŸrımıza basmaya yetti. Bir de fazla güzeldi sanki, mest oluverdik…

Yine de Hole’u özlemeden edemedik…