Bring Me the Workhorse
Beni sonrasındaki iki gün boyunca hüngür hüngür aÄŸlatan konser olarak kayıtlara geçen My Brightest Diamond konseri için kelimeler öylesine cüssesiz kalıyor ki, o anlara dair cücük kelimeler karalamak çok zor geliyor. ‘Bring Me The Workhorse’un bundan 30 sene sonra bendeki yerinin aynı kalacağını, “A Thousand Shark’s Teeth”in içimde büyüyeceÄŸini, “All Things Will Unwind”ın da yıllar sonra ‘çok iyi bir albümdü ama ilk çıktığında deÄŸerini anlayamadım’ dedirteceÄŸini çok iyi biliyorum…Kayıtlardaki katman katman melodilerin verdiÄŸi kalp çarpıntısının çok daha güçlüsünü sahne üzerinde ukulele-davul ikilisiyle ya da sadece bir gitarla hissedebilmek gerçekten beni hayrete düşürüyor. HissettiÄŸim o ÅŸey neyse büyüdükçe büyüyor ve sonunda kendimi o yoÄŸunluktan helak olmuÅŸ, salya sümük bir halde buluyorum.
O gün konseri izleyip geldikten sonra büyük bir parçam orada, oradan büyük bir parça da bende kaldı. Sonrasında yaÅŸadığım durum bunun bir afallamasıydı, beklenmeyen yan etkisiydi belki de. Hayatımda ilk kez bu kadar arabeske baÄŸlayıp ay lav yuuuu diye bağırmak istedim. Hala istiyorum… O anlar aklıma geldikçe gülümsemeden, iç geçirmeden edemiyorum.
Bu coÅŸkunun ardından bu hafta günde 16-17 saati bulan iÅŸ rutini beynimin ve boynumun içine etti. YaÄŸmurlar romatizmamı azdırdı. Bir de üzerine 30 yaÅŸ psikolojisi ve pms eklenince tüm bu haller beni yurdumun her gencine ara ara uÄŸrayan ‘ben napıyorum’ lanetiyle yeniden yüzleÅŸtirdi. Babannemin huzur veren yüzünü hatırladım; tombalacı, çinkocu tontonların huzuruna özendim…Bir çinkoyla, bir romantik promosyonla, milli piyango yılbaşı çekiliÅŸinin 80′lerden bu yana bize verdiÄŸi umutla, eskimeyen jackpot hayalleriyle yaÅŸadığımızın farkına vardım yine. 20 sene sonra piyango biletleri ve tombalalar ortadan kalksa bile bu umut avına Foxy Bingo varyasyonları üzerinden devam ettiÄŸimizin ve edeceÄŸimizin farkındalığı… Arada rüyalarımızda aÅŸk, para ve huzur içinde yüzeceÄŸiz. Gözümüzü kapatıp kendimizi deniz kenarında güneÅŸlenirken hayal ederek kendimizi yatıştıracağız… Kafamı allak bullak olmuÅŸ benim. O günden sonra beni coÅŸkudan iki gün boyunca aÄŸlatan rüyadan uyanıp, kendimi toz fırtınasının ortasında gözlerimden kum ayıklarken bulmuÅŸum, yaÅŸlanmışım bu hafta…
Haftaya gençleÅŸmek ümidiyle…
Hole Reunion – April 13, 2012
“Hole reunites after 15 yrs. at the after party for the release of rockumentary Hit So Hard. (pattydoc.com) based on drummer Patty Schemel who played with past band members Melissa Auf der Maur, Eric Erlandson and Courtney Love as they hit the stage at Public Assembly in Williamsburg, BK. April 14, 2012, 15 Years after last playing music together.
Courtney jumps on stage to play Miss World after waiting for Eric to tune her guitar and Patty to find her a strap.”
4AD sessions
Zamanında Xmal Deutschland ve Cocteau Twins gibi gruplara ev sahipliği yapan plak şirketi 4AD, şimdilerde Grimes, Gang Gang Dance, Camera Obscura, tUnE-yArDs ve St Vincent gibi birbirinden leziz isimleri bünyesinde barındırıyor.
Plak ÅŸirketinin kendi sanatçılarının performanslarını kameraya aldığı ve 4AD sessions ismini taşıyan kayıtlar öyle güzel ki, bir süre öncesine kadar St Vincent’ın aÅŸağıdaki videosunu resmi video klip sanıyordum…
Anna Aaron – Elijah’s Chant
Albümün genelinden bağımsız bir ÅŸarkı “Elijah’s Chant”…
Koyu karanlıkta ne de güzel tınlıyor…